YÖREMİZİN 40 SENE ÖNCEKİ İKTİSADİ VE ZİRAİ DURUMU

          YÖREMİZİN GEÇİM VE REFAHINA HİZMET EDEN VE KAR GETİREN ŞU VARLIKLARI GÖRÜYORUZ;

          TOPRAK ÜRÜNLERİ:

       YÖREMİZDE (BUĞDAY, ARPA, SÜNTER, ÇAVDAR, FİĞ, FASÜLYE, NOHUT, MERCİMEK, BURÇAK, MISIR, HAŞHAŞ, AFYON, CİNDARI(KITLIK, ÇEKİRGE GİBİ AFETLİ SENELERDE EKİLEN HUBUBATDANDIR), KETEN TOHUMU) GİBİ ÜRÜNLER İYİ MAHSÜL VERDİĞİ GİBİ SEBZELERİMİZDE (FASÜLYE, PATATES, BAMYA, BİBER, PATLICAN, SALATALIK, KAVUN, KARPUZ, YERELMASI, SÜPÜRGE, PANCAR, SOĞAN, SARIMSAK, LAHANA, MARUL, TURP, ŞALGAM, KABAK, HAVUÇ, DOMATES, YONCA, İSKELEN, KARACA, V.B.) GİBİ ÜRÜNLERDEN İBARETTİR. SON YILARDA EKİLEN YERFISTIĞI İLE ÇİLEK HENÜZ DENEME HALİNDEDİR.

         YÖREMİZDE VAKTİYLE PAMUK VE TÜTÜN DE YETİŞİRDİ. PAMUK EKİMİ, 1290 - 1874 SENESİNDEN BUYANA GÖRÜNMEMEKTEDİR. EVVELLERİ ÇAYAĞZI TARLALARINA EKİLEN VE DEREKÖY ÇAYINDAN SULANAN PAMUKLA BERABER SUSAM, ÇÖĞEN DE EKİLİYORDU. TÜTÜN İSE BİRİNCİ CİHAN SAVAŞINDAN SONLARINA DOĞRU ÇALIŞAN ELLERİN BULUNAMAMASINDAN DOLAYI DURAKLAMIŞ VE SONRADAN TEKRAR BAŞLAMIŞ OLDUĞU VE 1339 -1923 SENESİNE KADAR DEVAM ETTİĞİ BÜTÜN MEMLEKET HALKINCA MALUMDUR. HÜKÜMETİN SONRADAN ALDIĞI TEDBİR VE YAYINLADIĞI 1071 NUMARALI KANUNLA BİR ÇOK YERLER GİBİ YÖREMİZDE TÜTÜN İÇİN MEMNU ARAZİ İLAN EDİLMİŞ VE BU ZİRAAT SONA ERMİŞTİR. 200 SENE VE DAHA EVVELKİ YAPILMIŞ OLAN BİNALARIN İSKELETLERİNDE MISIR, SÜPÜRGE KAZIKLARI GİBİ UZUN KAZIKLARININ BULUNMASI BURADA DA TÜTÜNÜN VERİMLİ VE FEYİZLİ BİR ZİRAAT METAI OLARAK EKİLDİĞİNE DELİLDİR. YASAK EDİLMESİNİN SEBEPLERİNDEN BAŞTA GELENİ, TÜTÜN YAPRAKLARININ PEK GENİŞ VE DAMARLARININ KALIN OLMASI, NİKOTİN MADDESİNİN FAZLA BULUNMAMASINDAN İLERİ GELDİĞİ ANLAŞILMIŞTIR. TEKRAR EKİMİNE MÜSAADE İSTENİLMİŞSE DE YASAK BÖLGE OLDUĞU İLERİ SÜRÜLEREK İZİN VERİLMEMİŞTİR.

           AĞAÇ ÜRÜNLERİ VE ÇEŞİTLERİ;

          YÖREMİZDE YETİŞEN MEYVE AĞAÇLARI (ELMA, ARMUT, AYVA, ERİK, BADEM, CEVİZ, FINDIK, KIZILCIK - ERGEN, KİRAZ, VİŞNE, DUT, ZERDALİ, KAYSI, ŞEFTALİ, MUŞMULA - DÖNGEL - İĞDE, AHLAT, ALIÇ, ÇITLIK, KARADUT, ÜZÜM) DEN İBARETTİR. KAVAK, SÖĞÜT, AKCAAĞAÇ, KARAAĞAÇ, YOZİĞDE GİBİ MEYVESİZ AĞAÇLAR DA İNŞAATLAR DA KULLANILIRDI.

         YÖREMİZ, DÜNDE BUGÜNDE HATTA YARINDA BİR MEYVE MEMLEKETİDİR. ÇÜNKÜ MEYVELERİN MEMLEKETE GETİRDİĞİ SERVET, VİTAMİN YÖNÜNDEN SAĞLIĞIMIZA YARAYAN KAZANÇ HUDUTSUZDUR.

         YÖREMİZİN ARAZİSİ DAR OLDUĞUNDAN BİR ZİRAAT MEMLEKETİ OLAMAYACAĞINA VE HALEN MEKŞUF BİR MADEN CEVHERİNE DE MALİK BULUNMADIĞINA GÖRE, MEMLEKETİMİZİ YA AĞAÇ DİYARI VEYAHUT İLKÇAĞLARDA OLDUĞU GİBİ SAN'AT OCAĞI HALİNE GETİRMEMİZ HEM ZARURET VE HEM DE BİR BORÇTUR.       

           TARİHİ KAYITLARA GÖRE YÖREMİZ, MÜKEMMEL BİR MEYVE MEMLEKETİDİR.

           YÖREMİZDE MEYVELİ AĞAÇLAR, İNSAN TARİHİ KADAR ESKİDİR. BU GÜN DAHİ CİVAR İL VE KASABALARDA YÖREMİZİN ADI ANILINCA HATIRA (ELMA, ARMUT, AYVA V.S.) ÜRÜNLERİ GELİR. BUGÜN MEMLEKETİMİZ MODERN ELMACILIĞA DOĞRU HIZLA YOL ALMAKTADIR. ATALARDAN KALMA ELMA, ARMUT, ERİKLERİ BIRAKARAK AMASYA, NİĞDE BOR, AFYON, KASTAMONU DEVLET FİDANLIKLARINDAN FİDAN GETİRTEREK ELMA BAHÇELERİ KURMAKTA ESKİ MEYVELERİ TERK ETMEKTEDİR. HALK, ESKİDEN YAZ ELMALARI DİYE (ŞALGAM, EKŞİGÜLEVİ, DURAK, HAMAM, KOKULU, LİMON, KABAKTADI) GİBİ ELMALARI YETİŞTİRİRLERDİ.

Kaynak: Sait DEMİRDAL’ın İstb.1968 Basımı “Bütünüyle Uluborlu” adlı kitabı